می 26, 2008 بدست donafar
من پر از خستگیم
پر از احساس نیازی که به حمام دارم
و چرا هیچ کسی خانه نبود
تا که وقتی به درآیم از آن
بکشد نیمچه اتویی
به سر و پشت و کنار زلفم
و من انگار بسی خسته ترم
چون ندارم نایی که روم بر باشگاه
و چقدر واشر من گشاد است
ارسال شده در شرح حال | No Comments Yet
RSS نظرها
نام (لازم)
پست الکترونیکی (پنهان میشود) (لازم)
وبنامه
Notify me of follow-up comments via email.